ΔΕΝ έχω σε καμία εκτίμηση τον Έλληνα διαιτητή. Δικαίωμά μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι επικροτώ την μέθοδο του ξυλοδαρμού. Σαν «τιμωρία», εκδίκηση, «σωφρονισμό», τραμπουκισμό, επίδειξη δύναμης για να βάλουν μυαλό οι υπόλοιποι, κλπ, κλπ. Αυτό που με ενοχλεί είναι η υποκρισία. Και η ευκολία στα μεγάλα λόγια. Πολιτικών, παραγόντων, δημοσιογράφων και λοιπών ποδοσφαιρικών δυνάμεων. «Να βρεθούν οι μπάσταρδοι που χτύπησαν τον Τζήλο», αναφώνησε ο Ράζβαν Λουτσέσκου. Ουδεμία αντίρρηση. Ποιός όμως είναι αυτός, που εκφράζει την οργή και την ευαισθησία του; Αυτός που εδώ και εννιά μήνες, έχει πει 1649 φορές, «μας κλέψανε το πρωτάθλημα». Ποιος σε έκλεψε μίστερ Ραζβάν; Ο Κομίνης κι ο Ποντίκης.
![«Όλα καλά κι ωραία, αρκεί να μην μας δέρνουνε»](https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2018/12/tzilos-epithesi-1.jpg)