Άρης: Ο Μορόν δικαιούται να αισθάνεται «ριγμένος»

Πριν από δύο χρόνια, ο Λορέν Μορόν αποτελούσε το απόλυτο σημείο αναφοράς στην επίθεση του Άρη, έχοντας ξεκινήσει δυναμικά την προσπάθεια για μία ακόμη σεζόν με 20+ γκολ.

Τότε, οι «κιτρινόμαυροι» βρίσκονταν στην κορυφή της βαθμολογίας και ο Ισπανός επιθετικός ήταν από τους πρωταγωνιστές της πορείας τους, έχοντας καταθέσει από την πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα τα διαπιστευτήριά του.

Σε τέτοιο βαθμό που ομάδες της Αθήνας βρέθηκαν να ερίζουν για την απόκτησή του. 

Δύο χρόνια αργότερα, η κατάσταση έχει αλλάξει σημαντικά, με τον Μορόν να διανύει ίσως τη χειρότερη χρονιά του στη Θεσσαλονίκη.

Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο υπάρχει πλέον χώρος -και χρόνος φυσικά- για να ανατρέψει τα δεδομένα.

Η παρουσία των Κριστιάν Κουαμέ και Τίνο Καντεβέρε έχει αλλάξει τις ισορροπίες στην επιθετική γραμμή της ομάδας φέτος και ειδικότερα τον τελευταίο μήνα.

Ο Μιχάλης Γρηγορίου δείχνει να προτιμά την ταχύτητα και την αθλητικότητά των δύο Αφρικανών, στοιχεία που ταιριάζουν περισσότερο στη φιλοσοφία του.

Παράλληλα, περισσότερες ευκαιρίες έχει πάρει και ο Ράφα Μιρ, παρότι δεν έχει δικαιώσει την εμπιστοσύνη που δείχνει ο προπονητής ως αλλαγή, μετρώντας 474 λεπτά συμμετοχής χωρίς γκολ, έναντι 179 λεπτών και ενός τέρματος του Μορόν.

Ο Ισπανός δεν διαθέτει τα αθλητικά χαρακτηριστικά που απαιτεί το συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο του Γρηγορίου. Προφανώς και δεν μπορεί να είναι ο ίδιος παίκτης με τον Μορόν προ διετίας.

Ωστόσο, δικαιολογημένα μπορεί να αισθάνεται ότι δεν έχει πάρει τις ίδιες ευκαιρίες με τον Μιρ, με τον τελευταίο να μην έχει δικαιολογήσει εκείνες που έχει πάρει από τον Γρηγορίου. 

Την ίδια στιγμή ο Μορόν βρίσκεται στον τελευταίο χρόνο του πιο υψηλού συμβολαίου του Άρη.

Το μέλλον του παραμένει αβέβαιο και η παραμονή του στο «Κλεάνθης Βικελίδης» δεν μοιάζει δεδομένη από καιρό τώρα. Και αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, τότε δύσκολα θα αλλάξουν τα δεδομένα μέχρι τον Ιούνιο.