Εννέα χρόνια από τη φονική πλημμύρα στη Μάνδρα: «Το νερό γκρέμισε τα πάντα – Πήγαμε στα δικαστήρια, αποτέλεσμα μηδέν, ούτε ένα ευρώ»
Εννέα χρόνια μετά την καταστροφή, συγγενείς θυμάτων καταγγέλλουν την απουσία δικαίωσης και δηλώνουν πως δεν έχουν λάβει ούτε ένα ευρώ από θέμα αποζημιώσεων

Εννέα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, Κυριακή 15 Νοεμβρίου, από τη βιβλική καταστροφή στη Μάνδρα το 2017, που βύθισε στο πένθος ολόκληρη τη χώρα κοστίζοντας τη ζωή σε 25 ανθρώπους. Συγγενείς των θυμάτων, κάτοικοι και μαθητές τιμούν τη μνήμη των νεκρών, την ώρα που οι μαρτυρίες όσων επέζησαν από τη μανία της φύσης συγκλονίζουν και το αίτημα για δικαίωση παραμένει ανοιχτό.
Στην πλατεία Β. Κοροπούλη βρέθηκαν εκ νέου οι συγγενείς των θυμάτων, συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις μνήμης που διοργανώνουν ο Δήμος Μάνδρας–Ειδυλλίας και ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Πληγέντων Μάνδρας 2017. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η πρωτοβουλία μαθητών από τα σχολεία της περιοχής, οι οποίοι άφησαν στο μνημείο ζωγραφιές με μηνύματα για το μέλλον, όπως «η βροχή μερικές φορές δεν είναι πλάκα».
«Το νερό ήταν τόσο δυνατό, γκρέμισε τα πάντα όλα»
Συγκινημένος από τη χειρονομία των παιδιών, ο Μιχάλης Μάινας, ο οποίος έχασε την πεθερά του εκείνη τη μοιραία ημέρα, στερέωνε με χαλίκια τις ζωγραφιές που είχε πάρει ο αέρας. «Είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά, για να θυμούνται τι έγινε και για να μην ξεχάσουμε. Γιατί αν ξεχάσουμε, θα ξαναγίνει, δεν υπάρχει περίπτωση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μιλώντας στο Orange Press Agency μπροστά από το μνημείο, λίγο πριν από την πεζοπορία μνήμης κατά μήκος του ρέματος, περιέγραψε τις εφιαλτικές στιγμές του Νοεμβρίου του 2017: «Όταν ήρθε το νερό, ήταν τόσο πολύ δυνατό και γκρέμισε τα πάντα όλα. Γκρέμισε τοίχο τριάντα μέτρα ύψος».
Η ηλικιωμένη μητέρα της συζύγου του, που βρισκόταν στο ισόγειο του σπιτιού, δεν πρόλαβε να αντιδράσει, ενώ ο ίδιος σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. «Η γυναίκα μου ανέβηκε πάνω στα ντουλάπια της κουζίνας για να σωθεί και εγώ ήμουν έξω στην αυλή. Βγήκα επτά παρά τέταρτο, ήρθε το νερό ξαφνικά, μας πήρε τέσσερα αυτοκίνητα και εμένα με πέταξε δεκαπέντε μέτρα μακριά. Ευτυχώς βγήκαν τα παιδιά μου από τον πρώτο όροφο, μου πέταξαν ένα σκοινί, το έδεσα στη μέση και με κράτησαν στη ζωή, γιατί έπαθα και υποθερμία», αφηγήθηκε.
Την ίδια μέρα, η έγκυος κόρη του, η οποία ευτυχώς βρισκόταν στον πρώτο όροφο και δεν είχε κατέβει στο ισόγειο, γέννησε πρόωρα εξαιτίας της τεράστιας ταραχής.
«Ούτε ένα ευρώ αποζημίωση – Αποτέλεσμα μηδέν από τα δικαστήρια»
Εννέα χρόνια μετά, η πικρία για την απουσία δικαίωσης παραμένει έντονη. Ο κ. Μάινας εξέφρασε την αγανάκτησή του τόσο για την έκβαση των δικαστικών διαδικασιών όσο και για τις φήμες περί οικονομικών αποζημιώσεων.
«Πήγαμε δικαστήρια, τραβηχτήκαμε. Αποτέλεσμα ακόμα μηδέν. Λένε ότι έχουμε πάρει λεφτά, έχουμε κάνει. Εγώ μιλάω για τον εαυτό μου: ούτε ένα ευρώ από θέμα αποζημιώσεων. Δικαιοσύνη δεν υπάρχει, το λέω παντού και το ξαναλέω σε κάθε ευκαιρία», τόνισε με έμφαση, υπογραμμίζοντας πως μόνο η ενεργή μνήμη και η εγρήγορση της κοινωνίας μπορούν να αποτρέψουν μια νέα τραγωδία.













