Η πρώτη κατοικία είναι ιερή, ιδίως αν κτίσθηκε δωμάτιο-δωμάτιο από το υστέρημα της οικογένειας, ή αν χρηματοδοτήθηκε με δάνειο από τις τράπεζες σε καλύτερες ημέρες. Και κανένας δεν πρέπει να χάνει το σπίτι του επειδή χρωστάει, και δεν έχει να τα δώσει. Το θέμα, όμως, πρέπει να ρυθμιστεί με σύνεση, και κατά περίπτωση, χωρίς άλλη αναβολή, αναγνωρίζοντας την επίπτωση της τεράστιας πτώσης του ΑΕΠ κατά -25% και την εκτίναξη της ανεργίας στο 28%, στα πρώτα χρόνια της προσαρμογής. Οποιαδήποτε λύση, βεβαίως, δεν θα πρέπει να «προστατεύει» τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, καθώς όχι μόνο είναι κοινωνικά άδικο αλλά και δίνει άλλοθι για την αθέτηση πληρωμών στο μέλλον. Πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη η όποια βελτίωση της οικονομίας και της απασχόλησης μέχρι σήμερα, και τα επόμενα χρόνια, και πάλι κατά περίπτωση. Γενικές ασκήσεις «σεισάχθειας» δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ