Στους καιρούς που ζούμε, πρέπει να το παραδεχτούμε, η πίστη όσο πάει έχει πάρει να σκουριάζει. Και δεν μιλάω για τη θρησκευτική, αν και θα ‘πρεπε μέρες που είναι, αλλά για την Πίστη σαν έννοια, σαν αίσθημα, σαν οδηγό. Ξέρω ο προηγούμενος αιώνας πέρασε δεινά ανείπωτα και συμφορές παμμέγιστες, εξαιτίας της Πίστης, που κακοφόρμισε σε φανατισμό και μίσος άσβεστο έως θανάτου. Με τι κουράγια να την εμπιστευτείς ξανά; Κι αν ξεστρατίσει πάλι; Για αυτό, άσε καλύτερα. Απιστος. Θωμάς.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ