Το δίλημμα είναι υπαρξιακού χαρακτήρα. Συνεχίζει κανείς να φυλάει τα σύνορά του σαν μια πολεμική μηχανή που βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας μαζικής εισβολής; Συμπεριφέρεται σαν ένα μυώδες κράτος, ένα Ισραήλ της Νότιας Βαλκανικής, που αντιμετωπίζει σαν φονικά όπλα ακόμη και τις σφεντόνες; Ή, από την άλλη πλευρά, υπηρετεί το ουμανιστικό πνεύμα στην πιο ανόθευτη εκδοχή του; Αυτή στο κάτω κάτω δεν είναι η Ευρώπη των αξιών που υπερασπιζόμαστε; Σε αυτόν τον κόσμο δεν θέλουμε να ζούμε;
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ