Η ανθρωπότητα δεν είχε ανάγκη την πανδημία για να αντιληφθεί ποιο είναι το υπ’ αριθμόν ένα κοινωνικοπολιτικό, άρα δημοκρατικό, ζήτημα της εποχής: η προστασία του πλανήτη από την αυτοκαταστροφή. Με την πανδημία ωστόσο είναι δυνατόν – κατά τη γνώμη μου, αναγκαίο – να περάσουμε από τη δημοκρατική συνειδητοποίηση στη δημοκρατική επιτάχυνση. Kι έτσι το μακρύ ταξίδι, που τόσο εντάθηκε τα τελευταία χρόνια, να πάψει να γίνεται μεσοπέλαγα και με σβησμένα φώτα.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ