Η προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα κλίμα αισιοδοξίας, επειδή η ύφεση του 15,2% στο δεύτερο τρίμηνο του 2020 ήταν «εντός προβλέψεων», προσπερνά το γεγονός ότι οι προβλέψεις ήταν ακριβώς για μια πολύ μεγάλης κλίμακας ύφεση. Ούτε μπορεί να αναιρέσει το γεγονός ότι η κατάρρευση των εσόδων από τον τουρισμό διαμορφώνει έδαφος για μεγάλη ύφεση και στο τρίτο τρίμηνο που συμπίπτει με την κορύφωση της τουριστικής περιόδου. Ακόμη και ο στόχος για μονοψήφια ύφεση σε ετήσια βάση προσπερνά με ευκολία το τεράστιο κοινωνικό κόστος μιας ύφεσης που θα ξεπερνά π.χ. το 8%. Πάνω από όλα, αυτό που παραβλέπεται στην τρέχουσα συζήτηση είναι ότι η ελληνική οικονομία μπήκε στην τρέχουσα κρίση χωρίς να έχει ξεπεράσει πλήρως τα βαθιά τραύματα της προηγούμενης δεκαετίας.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ