Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, τότε που η ιστορία του πατέρα της ήταν ακόμα φρέσκια, η νεαρή Τζούλια Στόουνχαουζ πήγαινε στα πάρτι έτοιμη για την αναπόφευκτη ερώτηση. «Ξεκινούσε με τις συστάσεις», λέει στους βρετανικούς «Times». «Αυτός είναι ο Χάρι, αυτός είναι ο Τσάρλι, αυτός είναι ο Μαξ, αυτή είναι η Τζούλια Στόουνχαουζ. Σαν να ήμουν ο μοναδικός άνθρωπος εκεί που είχε επώνυμο». Ακολουθούσε πάντα η ίδια ερώτηση: «Καμία συγγένεια με τον Τζον Στόουνχαουζ;»
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ