Η «υπόθεση Αποστολάκη» δεν συνιστά μόνο ένα πολιτικό φιάσκο, όπως ορθώς προβλήθηκε. Είναι και μια απόδειξη υποχώρησης των θεσμών, σχεδόν ταπείνωσής τους, μπροστά σε μικροκομματικές και «επικοινωνιακές» σκοπιμότητες. Δεν είναι η πρώτη ασφαλώς φορά, ούτε η πιο σημαντική, αλλά αποκτά σημασία γιατί έρχεται σε μια διπλά ακατάλληλη στιγμή, καθώς η κυβέρνηση επιχειρούσε ένα νέο ξεκίνημα και ο τόπος είχε ανάγκη από χαμήλωμα των τόνων και εστίαση στα σοβαρά και δύσκολα που έχουμε μπροστά μας. Ετσι, η πολιτικο-θεσμική αυτή ήττα μπορεί να σημάνει μια καμπή, όχι προς το καλύτερο, και στην κυβερνητική πορεία και στη συλλογική προσπάθεια.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ