Την «Αυγή» άρχισα να τη διαβάζω από την πρώτη τάξη του Γυμνασίου, το 1952. Τότε έβγαινε ως εβδομαδιαία εφημερίδα της ΕΔΑ. Την έφερνε στο σπίτι μας ο θείος Νίκος και την έκρυβε κάτω από το στρώμα του, αφού τη διάβαζε στο δωμάτιό του. Η μητέρα μου του είχε απαγορεύσει να την εμφανίζει στο τραπέζι, λόγω της παλιά πληγής με το ΚΚΕ. Η «Αυγή» ήταν και η πρώτη μου επαφή με την Αριστερά, όπου οργανώθηκα το 1956. Συνέχισα να τη διαβάζω και όταν έγινε καθημερινή η κυκλοφορία της, όπως και τη «Μακεδονία» και «ΤΑ ΝΕΑ». Ως φοιτητής την αγόραζα ανοιχτά, αν και ήξερα ότι ο περιπτεράς με έδινε στην Ασφάλεια. Ηταν μια δημόσια δήλωση ότι ήμουν αριστερός, καθώς είχα ενηλικιωθεί και υπερασπιζόμουν το δημοκρατικό μου δικαίωμα να διαβάζω ό,τι μου αρέσει.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ