Χωρίς να το ξέρει ο εικονογράφος Θανάσης Πέτρου απευθύνεται σε περισσότερους Νεαπολίτες της Θεσσαλονίκης απ’ όσους φαντάζεται (ένας από αυτούς και ο γράφων). Και έχει δίκιο όταν «απεμπολεί» το δικαίωμα της εξαντλητικής εξιστόρησης για τη συνοικία των πολλαπλών μεταμορφώσεων. Ακόμη και σε ένα ιστοριογραφικό πορτρέτο – πόσω μάλλον σε ένα graphic novel, με δεδομένες τις δημιουργικές αυθαιρεσίες που οφείλει στον εαυτό του και τους αναγνώστες του ο συγγραφέας -, αυτό που ορίζουμε ως «Ιστορία» δεν μπορεί παρά να υπόκειται σε ένα συνεχές editing. Εκείνο που αντιστοιχεί στα θραύσματα, τις μικρές ψηφίδες, την άμπωτη και την παλίρροια των αναμνήσεων.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ