Η λογοτεχνία κληρονομεί ξεχασμένα μπαούλα, κασόνια, κιβώτια, συρτάρια, όπου συγγραφείς έχουν αφήσει έργα ολοκληρωμένα ή ημιτελή, σημειώσεις και ημερολόγια, τα οποία αν δεν αβγατίζουν τη φήμη του δημιουργού, συμπληρώνουν και ερμηνεύουν τη δημιουργική του πορεία. Τι θα ήταν, για παράδειγμα, ο Φερνάντο Πεσόα αν δεν είχαμε το μπαούλο του, όπου ζούσαν οι ετερώνυμοί του. Τι θα ήταν ο Σταντάλ αν δεν είχε τη μανία να σωριάζει την παραμικρότερη αναφορά, καλή ή κακή, σχετικά με τα βιβλία του σε φακέλους, δίνοντας εξηγήσεις και εκφράζοντας αντιρρήσεις σε μακροσκελείς επιστολές.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ