Οι συμμαχίες στο εξωτερικό είναι πάντα χρήσιμες για ένα πολιτικό κόμμα. Σε προεκλογική περίοδο, ωστόσο, παίζουν έναν ακόμα ρόλο: ενισχύουν την αίσθηση της κυβερνησιμότητας και μπορούν να προσδώσουν δυναμική. Το πρόσφατο ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στο Βερολίνο για ένα ασυνήθιστο, άτυπο τετ α τετ με τον Ολαφ Σολτς είχε και αυτή τη διάσταση. Και βέβαια ο κάθε πολιτικός αρχηγός αξιοποιεί τις επαφές και τις γνωριμίες του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που έχει ερείσματα στο Λαϊκό Κόμμα και εξαιρετικές σχέσεις με τον Μάνφρεντ Βέμπερ, έχει επίσης ανοιχτό δίαυλο με τον Εμανουέλ Μακρόν και την Τζόρτζια Μελόνι, παίζοντας το χαρτί της συμμαχίας του Νότου. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να λειτουργεί ως «γέφυρα» ανάμεσα στις προοδευτικές δυνάμεις, πατώντας με το ένα πόδι στην Ευρωπαϊκή Αριστερά και με το άλλο στους Σοσιαλδημοκράτες. Ο Νίκος Ανδρουλάκης αξιοποιεί τις σχέσεις που ανέπτυξε τόσα χρόνια στις Βρυξέλλες, με στόχο η αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ να περάσει και από το εξωτερικό.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ