Μία από τις πτυχές της τέχνης των κινηματογραφιστών είναι η ικανότητά τους να δημιουργούν τα πορτρέτα της πόλης. Ειδικά για την Αθήνα, ο ελληνικός κινηματογράφος εξακολουθεί να αντλεί από τα κύτταρα της μνήμης, αλλά και από το βλέμμα των ανθρώπων που ζουν εντός – ή και εκτός – της ιστορίες μίας πραγματικότητας που δεν κρύβονται κάτω από εξωραϊσμένες λαμπερές αφηγήσεις.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ