Το σημείωμα που ακολουθεί μου εστάλη προχθές, όταν δημοσίευσα την παρέμβασή μου για τη λογοκριτική πρακτική της κουλτούρας Woke και των θεραπόντων της. Είναι οι παρατηρήσεις φίλου καθηγητή σε παράρτημα αμερικανικού κολεγίου σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που, στην ουσία, μου εξηγεί τα ζόρια του στη διδασκαλία και, πλέον, τον φόβο για τη δουλειά του, αν παρεκκλίνει από τη φρασεολογία και τα νοήματα που πρέπει να διδάξει. Προσέξτε την τελευταία φράση:
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ