Ο «Οιδίπους Τύραννος» και η «Αντιγόνη» είναι τα κείμενα που στοιχειώνουν την παγκόσμια ιστορία θεάτρου. Εξάλλου, η Αντιγόνη υπήρξε μύθος θεατρικός και από νεότερους έλληνες συγγραφείς, όπως ο Νότης Περγιάλης με την «Αντιγόνη της Κατοχής» και ο μεγάλος μας ποιητής Αρης Αλεξάνδρου με τη δική του εκδοχή της σοφόκλειας ηρωίδας, αλλά και από σημαντικούς Ευρωπαίους, όπως ο Μπρεχτ και ο Ανούιγ. Ολοι αυτοί πάλεψαν να φέρουν τον αρχαίο μύθο στα χωράφια τα καρποφόρα, άλλωστε, της παγκόσμιας ιστορίας θεάτρου. Η «Αντιγόνη» δεν γέννησε καινούργιες επιστήμες, όπως ο «Οιδίπους» με την Ψυχανάλυση, αλλά κάλυψε την εγγενή ανάγκη για ηθικούς κανόνες ζωής, για θυσίες ιδεών και για λιτότητα φόρμας.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ