Θυμάμαι τον πατέρα μου να το γράφει στη μάνα μου. Απ’ το μέτωπο της Αλβανίας. Λόγος παρηγορητικός. Το σκέφτομαι συχνά. Καθόλου παρηγορητικά. Σαν μια ακλόνητη αλήθεια. Το σκέφτομαι με τον σπαράξιο πόνο γιου που έχασε τον πατέρα του. Αιτιώμενος κάποιους γιατρούς. Οτι δεν μερίμνησαν για να τον σώσουν. Αναρίθμητες οι περιπτώσεις ασθενών που φεύγουν απ’ τη ζωή άδικα. Από ιατρικά λάθη. Σπάνια θα δικαιωθεί απ’ τα δικαστήρια ο προσφεύγων οικείος. Γιατί είναι πολύπλοκο το ζήτημα των επιπλοκών της υγείας και τις ειδικές γνώσεις συνήθως δεν διαθέτει ο τολμών.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ