Η απόφαση του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να μην αναθέσει την πρωθυπουργία της Γαλλίας στη Λουσί Καστέ, παρότι αυτή προτάθηκε από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, δηλαδή τον σχηματισμό που έχει τους περισσότερους βουλευτές στη γαλλική Εθνοσυνέλευση, απόφαση που ο σχηματισμός κατήγγειλε ως πραξικοπηματική, ήρθε να υπογραμμίσει τον τρόπο που πλέον μια ορισμένη αντίληψη της πολιτικής όχι ως δημοκρατικής απόφασης αλλά ως υποχρεωτικής συναίνεσης και μάλιστα εντός συγκεκριμένου προκαθορισμένου – και νεοφιλελεύθερου – πλαισίου, ήρθε να υπενθυμίσει ότι αυτό που συχνά περιγράφεται ως «μεταδημοκρατία» δεν είναι κάποια δυστοπική πρόβλεψη, αλλά στοιχείο της ευρωπαϊκής πολιτικής πραγματικότητας.
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/nealaptop.png)
![](/wp-content/themes/whsk_taneagr/common/imgs/neaportrait.png)
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ